|
|
|
•
Wędrówki
piesze i
rowerowe
|
Ścieżka
przyrodnicza – „Wokół Góry Wapiennej w Płoszczynie”
Wśród działań podjętych w ramach realizacji programu
,,Zieloną drogą do Europy’’ znalazło się wiele elementów
trwałych, które będą służyć mieszkańcom naszej gminy także w
przyszłości. Jednym z nich jest projekt ścieżki
przyrodniczej wokół Góry Wapiennej w Płoszczynce, dlatego
korzystając z okazji, chcemy zachęcić wszystkich planujących
niedzielny wypoczynek w okresie letnim do zapoznania się z
tym uroczym zakątkiem naszej gminy. Zainstalowane tablice
informacyjne z pewnością zainteresują swoją treścią nie
tylko najmłodszych uczestników takiej wyprawy. Całkowita
długość trasy wynosi 2,5 km, składa się z 5 przystanków, a
czas jej przejścia łącznie ze zwiedzaniem i odpoczynkami
wynosi około 3 godzin. Jest to trasa łatwa i przyjemna, co
nie pozostaje bez znaczenia, jeśli planujemy naszą wędrówkę
z całą rodziną. Ścieżka rozpoczyna się w osadzie Płoszczynka
i biegnie przez lasy porastające Górę Wapienną. W
drzewostanie gospodarczym ukryte są piece wapienne
pochodzące z przełomu XVIII i XIX wieku oraz wyrobiska
wapieni i łupków. Można tam podziwiać okazałe buki i świerki
oraz rzadkie w naszych lasach jodły. Wędrując, zaznajomimy
się także z pracą leśników, zobaczymy, jakie zabiegi
ochronne stosują, aby zachować lasy w formie najbardziej
zbliżonej do stanu naturalnego. Ze zboczy Góry Wapiennej
możemy podziwiać piękną panoramę Karkonoszy, Gór Izerskich i
Gór Kaczawskich. Przy odrobinie szczęścia możemy spotkać tu
wiele interesujących gatunków roślin oraz przedstawicieli
fauny zamieszkującej obszar Parku Krajobrazowego Doliny
Bobru. |
|
PRZYSTANEK nr 1 - PŁOSZCZYNKA
Płoszczynka powstała w XVIII wieku jako kolonia
Płoszczyny. Początkowo była tu tylko karczma przy drodze,
która cieszyła się sporą popularnością i nosiła oryginalną
nazwę Buschkretscham. W pobliżu karczmy z czasem wyrosła
osada, która w 1786 roku liczyła już 13 domów. W 1825 roku
podawano, że Płoszczynka jest znana z sadownictwa i handlu
owocami, głównie wiśniami i jabłkami. Była tu także szkoła
ewangelicka, obsługiwana przez nauczyciela z Czernicy.
Pomimo że Płoszczynka była kolonią Płoszczyny, była bardziej
znana turystom. Wynikało to z faktu istnienia na przełęczy
gospody, która pełniła także rolę schroniska. |
PRZYSTANEK nr 2 - PIECE WAPIENNE
Na Górze Wapiennej znajdują się ruiny wapienników z XVIII i
XIX wieku, które służyły do wypalania wapieni wydobywanych w
pobliskich kamieniołomach. Pierwszy piec powstał w latach
1779-1780, drugi w 1843 roku. Początkowo wypalano wapno
drewnem, następnie przebudowano piece tak, aby do wypalania
używać węgla kamiennego. Po przeciwległej stronie znajdują
się fundamenty zabudowań mieszkalnych użytkowanych
prawdopodobnie przez pracowników wapienników. Pozostałością
po mieszkańcach są również zdziczałe obecnie drzewa owocowe
oraz dwa kasztanowce. Pozyskiwany surowiec – wapno palone,
był następnie stosowany w przemyśle szklarskim, ceramicznym,
metalurgii i przede wszystkim do wyrobu zaprawy murarskiej.
Wapno znajduje także zastosowanie w przemyśle papierniczym
oraz chemicznym do produkcji karbidu, sody i nawozów
mineralnych |
|
PRZYSTANEK nr 3 - AMBONA I PUŁAPKI FEROMONOWE
W okolicy Góry Wapiennej żyje wiele zwierząt
łownych: jelenie, sarny, dziki, zające i lisy. W
lesie umieszczono paśnik i w okresie zimowym
prowadzi się tu regularne dokarmianie zwierząt. Na
zboczach góry umieszczono ambonę, z której
wypatrywać można zwierzęta oraz podziwiać panoramę
Karkonoszy i Kotliny Jeleniogórskiej. W pobliżu
ambony leśniczy zawiesił pułapki feromonowe służące
do zwalczania kornika drukarza i rytownika. Pułapki
zawierające feromon zawiesza się głównie w lasach
świerkowych. Zwabione zapachem owady poprzez otwory
w rurze wpadają do butelki. Walkę z kornikiem
prowadzi się również metodą rotacyjną poprzez
wycinanie drzew trocinowych. |
PRZYSTANEK nr 4 - WYROBISKA STARYCH KAMIENIOŁOMÓW
Wyrobiska są pozostałością po eksploatacji wapieni i
łupków. Surowiec był wypalany w pobliskich
wapiennikach. Wyrobiska mają kilka poziomów
wydobywczych z urwistymi ścianami skalnymi, wąwozami
i skałkami. Na dnie występują niewielkie okresowe
stawy o intensywnym zielonym zabarwieniu wody,
kontrastującym z kolorytem ścian wyrobiska. Obecnie
są porośnięte lasem o znacznym udziale świerka, buka
i klonu. Płoszczynka leży na styku dwóch
formacji geologicznych. Od północy i północnego
wschodu ciągną się górnokarbońskie margle ilaste i
wapienie margliste oraz piaskowce kwarcytowe i
zlepieńce. Od południowego zachodu znajdują się
kambryjskie łupki z grafitem, soczewa marmurów
kalcytowych, a także staropaleozoiczne ryolity i
zieleńce. |
|
PRZYSTANEK nr 5 - LAS BUKOWY Z DOMIESZKĄ JODŁY
Górę Wapienną porasta dobrze zachowany las bukowy z
domieszką jawora i lipy, ale spotkać można również
pojedyncze piękne okazy jodły. Dawna rabunkowa gospodarka
leśna sprawiła, że drzewo to nie należy już w Sudetach do
zbyt częstych. Jeszcze 80 lat temu jodła tworzyła wraz z
bukiem zwarte drzewostany w reglu dolnym, co obecnie należy
już do zjawisk sporadycznych. W leśnictwie Płoszczyna
pozyskuje się corocznie nasiona buka, które następnie
przekazuje się do Banku Genów Leśnych w Kostrzycy. Nasiona
służą do produkcji sadzonek potrzebnych do zalesiania
rodzimych lasów. Kierując się dalej w stronę południowego
zbocza Góry Wapiennej, można podziwiać panoramę Gór
Izerskich, widoczne są zabudowania Siedlęcina, na pierwszym
planie zabudowania dawnego dworu górnego. W tej części lasu
klonowego i świerkowego na śródleśnej polanie została
założona uprawa dębu i buka. Młode sadzonki tych drzew są
zabezpieczone specjalną siatką przed zgryzaniem przez leśne
zwierzęta. Odpowiednio pielęgnowane za kilka lat
przekształcą się w piękny młodnik. |
|
|
